Yapayalnız bir Temmuz gecesi aniden ayaklanıverdi yaşlı yosma İzmir! Uyandı Ege mahmur uykusundan ve elini yüzünü siyanür ile yıkadı yüzyıllardır bu topraklara hükmeden manasız düşmanlık! Bir Temmuz gecesi aniden uyanıverdi aşk! O aşk ki artık unutulmuş eski bir kutsal kitaptı, her sayfası yaralı melek kanadından! Çığrından çıkmış deli atlar gibi yumrukluyordu çocuğun kalbi göğüs kafesini! Kapkaranlıktı ağlamaktan yorgun düşmüş sokaklar ve çocuk durmadan geri alıyordu avuçlarındaki kum saatlerini... Karanlık korkutucu bir uğultu olup dolarken İzmir'in ciğerlerine, DENİZsiz kalmış bir ülke gibi ayaklanıyordu çocuğun kalabalık yalnızlığı... Avuçları çok yorgundu, yüzünü arkasına saklamaya çabalamaktan! Eski acılar yeni baştan çiziliyordu bu toz pembe yağlı boya tabloya! Parmaklarını ısıran beceriksiz bir ressam gibi kırıp attı kız eline fazlasıyla yabancı duran fırçayı ve pembeye tecavüz etmesine göz yumdu siyahın! Bir Temmuz gecesi aniden uyanıverdi aşk! Zehirli oklar gibi saplandı OKÇUnun damarlarına eski bir BAKİREnin yemyeşil gözlerinden taşan anlam! Ay KENDİ EVİNDE huzurla uyurken TOPRAK attı yaramaz Merkür Jüpiter'in dinmek bilmeyen ATEŞine... Çocuk, tüm günahlarından soyunup "Sana aşığım!" deyince, "Biliyorsun," diye haykırdı kız, "Merkür'dür benim efendim ne kadar güzelsem o kadar hırçın o kadar dengesizim! Seni sevemem, sevsem de 7 kutsal gün bitince döner arkamı giderim! Bir tek 7. ayın ilk 7 günü döner arkasını Merkür, ne kadar istersem isteyeyim 8. güne kalamam!" Çocuk sustu ve yalnızca ağladı Aniden titreyiverdi yağan yağmurla Ege açıkları! Sarıldı kız çocuğa ve "Doğduğum TOPRAKlarda," diye ağladı, "dağa tapınan tavşanları keser yerler! Benim doğduğum topraklarda aşk ancak lise sıralarında başlar ve sadece ölünce biter! Gideceğim, değmesin kokum üzerine! Araya yalnızca yollar değil hırçın tanrı Merkür de girecek! Gideceğim, Ay daha evinden çıkmadan! Bu yüzden değmesin şevkatli bakışların sevgiyi hiç tatmamış gözbebeklerime... Sevişeceğim seninle, ama ne olur bekle dönsün Efes arkasını! Seveceğim seni, ama ne olur hiç ama hiç sorma bana sonrasını!" Sustu çocuk ve sırtındaki okları alıp teker teker kendi kalbine sapladı! 7. günün akşamı kız döndü arkasını ve gitti! Aniden uyanıverdi yaşlı yosma İzmir bir yıldız yörüngeden çıktı!